"He jij, kut emo!"

There was nothing but the sands as far as the eyes could see..
I am nearly dying of thirst... always...
cureless of the dry and pain..
I asked for sleeping another MASK into your mind..
Struggled to get free from the chain
She intense whipped the my body
but I endured the pain in silence...
There was nothing but the sands as far as the eyes could see

Een beetje verbaasd kijkt ze naar de tekst. "Dus dat zingen ze dus" dan glimlacht ze. Wat maakt het uit, op dit nummer kan ze ook dansen. Ze heeft net met haar honden gelopen, meezingend met vrolijke liedjes als 'Trinka Trinka' en 'Nyappy in the world 4'. Ze heeft gerend, gelachen, hartjes getekend... En ze heeft geen idee waarom. Ze vraagt zich af of het wel goed is. Met haar medicijnen heeft het niet te maken, dat weet ze zeker. Komt het omdat ze heeft gebloed? Ze voelt zich er meestal wel beter door, maar zo happy? In de Libelle las ze een artikel over zelfbeschadiging, met een link erbij. Ook stond er een bepaalde zin in, die steeds maar weer door haar gedachten spookt: 'Zelfbeschadiging is een communicatiemiddel, een taal met jezelf.'
Heel toevallig staat het artikel na iets over schoenen.
Twijfelend zoekt ze de site op. Een zin uit de introtekst valt haar op; 'Het zijn voornamelijk vrouwen die zichzelf beschadigen.' Ook het stukje dat volgt vind ze interessant:

'De Landelijke Stichting Zelfbeschadiging is van mening dat zelfbeschadiging als overlevingsstrategie erkend moet worden. De nadruk wordt niet gelegd op het direct moeten stoppen, maar op het inzichtelijk maken van oorzaken en aanleidingen, stap voor stap werken aan controle en het vinden van alternatieven. Zelfbeschadiging moet bespreekbaar zijn: negeren, straffen, veroordelen of verbieden werkt niet.'

Grinnikend drukt ze dan op de link van het forum. Lotgenoten? Wat een woord. Ze doet dit omdat ze het zelf wilt, niet omdat ze mishandeld wordt ofzo. Toch registreert ze zich. Ze is wel benieuwd namelijk. Voor de gemakkelijkheid kiest ze haar standaard gebruikersnaam; Ureigao. Sad face.
Ze opent een 'stel je voor' topic. God, wie is ze? Nou ja. Gewoon. Ureigao, 15 jaar. That's it.
Nadenkend leest ze verder.
'Er zijn tal van redenen om tot zelfverwonding over te gaan. Bij één en dezelfde persoon kunnen soms meerdere redenen tegelijkertijd voorkomen. Vaak genoemd worden:

1. zelfverwonding dient om innerlijke spanning te ontladen. Achteraf volgt dan ontspanning of een gevoel van opluchting.

2. Zelfverwonding is een manier om gevoelens te uiten, dikwijls woede of verzet. Het kan gaan om kwaadheid die gericht is op anderen, maar waarvan men vindt dat deze niet kan of mag naar buiten gebracht worden. De kwaadheid kan ook op zichzelf gericht zijn, omdat men bijvoorbeeld ontevreden is over iets wat men “verkeerd” gedaan heeft.

3. In het verlengde van het vorige ligt de neiging tot zelfbestraffing, die samenhangt met een uiterst negatieve kijk op zichzelf en de overtuiging “slecht” te zijn. Zelfpijniging kan dan een manier zijn om “boete” te doen. Soms kan men daardoor zelfmoordgedachten opzij schuiven. De bestraffing kan ook alleen gericht zijn op het lichaam, omdat dit laatste als een “vijand” beschouwd wordt.

4. Zelfverwonding kan een manier zijn om met intense psychische of emotionele pijn om te gaan. Als men zich dan lichamelijk pijn doet, wordt de “innerlijke pijn” minder gevoeld of wordt deze draaglijker. Tegelijkertijd kan er iets naar buiten gebracht worden wat nog niet onder woorden te brengen valt.

5. Zelfverwonding kan een manier zijn om hulp of aandacht te vragen en te laten zien dat er iets ernstigs aan de hand is.

6. Zelfverwonding kan bedoeld zijn om innerlijke leegte op te vullen of gevoelens van eenzaamheid te verdrijven.

7. Wanneer er reeds lang een patroon van zelfverwonding bestaat, kan dit uitgroeien tot een vaste gewoonte, alsof het deel gaat uitmaken van de persoon zelf en behoort tot diens “identiteit”.

8. zelfverwonding dient om te ontsnappen aan gevoelens van “vervreemding” en “afwezigheid”, die tegelijkertijd beangstigend kunnen zijn. Het doorbreekt het gevoel geen contact meer te hebben met zichzelf of met de omgeving. Wanneer er dan pijn ervaren wordt, lijkt het wel of men “wakker wordt”.

9. Omgekeerd gebeurt het eveneens dat sommigen zichzelf verwonden als een manier om in een soort trance of “psychische verdoving” te raken, waardoor ze tijdelijk ontsnappen aan een bedreigende situatie of ervaring.

10. Met zelfverwonding willen sommigen iets “bewijzen” door pijn te kunnen verdragen en dus “toch iets waard te zijn” of het eigen lichaam onder controle te hebben.'

Ze schrikt. 5, 6 punten herkent ze goed. Te goed.